გამოცდები სამედიცინოში N3


  “ვინც ჩვენთან ხმალამოღებული მოვა, მას ავტომატით ჩააძაღლებენ”.
კათედრების დევიზი

ეძღვნება თორნიკეს

თუ მიწიერ ჯოჯოხეთს ეძებთ და ჯერ ვერ მიაგენით, თუ გინდათ, რომ გამოსცადოთ ერთთვიანი უძილობა, დაღლილობა, ნერვული აშლილობა და დაკარგოთ ცხოვრების ხალისი, აიღეთ თქვენი საბუთები, შეიტანეთ სამედიცინოში და მესამე კურსის გამოცდებს დაელოდეთ.

ვერ მოგატყუებთ, რომ არ ვიცოდი, სად ვაბარებდი თავის დროზე. წინა წლის ბავშვებისაგანაც გაგონილი მქონდა, მესამე კურსი ყველაზე უარესიაო, მაგრამ, ხომ იცით, იმედი ბოლოს კვდება. მეც არ მეგონა, რომ მართლა ასეთი საშინელება იქნებოდა, როგორსაც მავანნი ჰყვებოდნენ, მაგრამ..

ხომ გაგიგით, სტუდენტი ბჭობდა და კათედრის გამგე სიცილით კვდებოდაო.

193780_3591892856150_1774169887_o
მესამე კურსის გამოცდების ცხრილი

სემესტრი მართლაც შრომატევადი გამოდგა. ყველა სტუდენტი იმედიანად რაღაცას მიანც სწავლობდა, მაგრამ  გამოცდებმა ისეთ დღეში ჩაგვყარა, არავის რომ არ ვუსურვებ.

9.01.2013

პირველი პათანატომია გვქონდა. კათერის ხელმძღვანელმა გაგვანაწილა აუდიტორიაში და ფოტოსესიაც მოგვიწყო, საღამოს კი კათედრის ფეისბუქის ფეიჯზეც ჩამოგვამწკრივა 🙂

ვის ჰყავს პათანატომიის კათედრა ჩვენისთანა 😀

აქ მთავარია, ჩათვლებზე გაგიმართლოს, თორემ გამოცდა მშვენიერი გამოდგა.

ფოტო ბატონი რამაზის ფოტოსესიიდან :)
ფოტო ბატონი რამაზის ფოტოსესიიდან
სადღაც მეც უნდა ვიყო 🙂

12.01 2013

შემდეგი პათფიზიოლოგია იყო. ზეპირი გამოცდები არ მიყვარს, არც ისეთი მდგრადი პიროვნება ვარ, გამომცდელის მზერას, ნერვიულობას და იმას გავუმკლავდე, რომ ვერაფერს ვიხსენებ. 2 დღეში როგორღაც გადავიკითხე მთელი მასალა, ბილეთიც კარგი შემხვდა და გამოცდამაც, საბოლოოდ, კარგად ჩაიარა. პათფიზიოლოგიის კათედრასთან პრეტენზიები ნამდვილად არ მაქვს, პედაგოგიც კარგი მყავდა. განსაკუთრებით სასწავლო  წიგნი მომწონს. ბევრი არ გვაქვს მომავალ ექიმებს ისეთი სახელმძღვანელო, რომელიც ადვილად, გასაგებად და თითქმის მხატვრული ლიტერატურასავით იკითხება.

17.01.2013

იმუნოლოგია. ოოო 😀

იცით, არსებობს რაღაცე(ე)ბი, რასაც ალბათ ვერასდროს გავიგებ, ვისწავლი და გამოვიყენებ. პირველი ქიმიაა, მეორე – კაცის შებმა. და აი, მესამე პუნქტიც გამომიჩნდა წელს, – იმუნოლოგია. კათედრის თეორიული სწავლების ხარისხზე ვერაფერს ვიტყვი, მაგრამ იმუნოს არსი მაინც არ მესმის არც მე და არც ჩემი კურსის უმრავლესობას. თანაც, ისეთი საოცარი საგამოცდო “ტესტები” გვქონდა, რომ მტერს… ინტერლეიკინები და ზემგრძნობელობა არ მოუშალოს ღმერთმა ჩიქოვანს, მე აღარ მინდა 😀 .
ისე, მე მაინც ვთვლი, რომ დეკანის კათედრა ასეთი არ უნდა იყოს და გამოცდის საკითხიც ცოტა სხვანაირად უნდა მოგვარდეს, ვიდრე ახლაა “მოგვარებული”.

21.01.2013

ჩემი დაბადების დღე და ფარმაკოლოგიის გამოცდა ისე დაემთხვა და მოუხდა ერთმანეთს, როგორც კარაქიანი პური და ჩაი. იმასაც თუ დავამატებ, რომ ჩაის არასდროს ვატან კარაქიან პურს, მიხვდებით, რა განწყობით ავდექი დილით და წავედი გამოცდაზე. საბოლოო ჯამში, გამოცდა კი ჩავაბრე, მაგრამ ფარმაკოლოგიის ცოდნით ნამდვილად ვერ დავიკვეხნით მთელი მესამე კურსი. ამ კათედრაზე ერთადერთი, ვინც ფარმაკოლოგია იცის და გვასწავლის რამეს, კათედრის ხელმძღვანელია. მაგრამ მიუხედავად ბატონი ნიკოსადმი დიდი პატივისცემისა და სიყვარულისა, მე ჯერ ვერ ვნახე პედაგოგი, რომელიც წიგნში თითის გაყოლების გარეშე მეტყვის რაღაცას, თან სწორს და აქეთ მე არ დამიძახებს დებილს.

24.01.3012

ტოპანატომია უპრობლემოდ ჩავაბარე. ნიშანდობლივი და საინტერესო არ მახსენდება არაფერი ამ გამოცდასთან დაკავშირებით. საგანი დავხურე, კათედრაზეც, მე პირადად, არ მქონია პრობლემები.

29.01.2013

პრობლემები და მთავარი პანიკა 29 რიცხვისა და პროპედევტიკის გამოცდის მოახლოებასთან ერთად გაჩნდა. ცუდად რომ მქონდა საქმე, მაშინ მივხვდი, რამდენჯერმე ზედიზედ ისტერიული სიცილი რომ ამიტყდა და გამოცდის დღეს, დილით, გულმა რომ დამიწყო ჩხვლეტა. ეს საგანი ოსკის სისტემით ბარდება, რაც 8 ოთახიანი გამოცდა სხვადასხვა გამომცდელებით და საკითხებით. ჯამში დაახლოებით ისეთი სიტუაციაა, როგორიც ფორტი ბოიარდის თამაშისას, ოღონდ აქ უფრო მეტი ოთახია გველებითა და ობობებით სავსე 🙂
ოთახში შედიხარ და 5 წუთი გაქვს იმის გადმოსაფრქვევად ან გასაკეთებლად, რაც იცი ან არ იცი… მოკლედ, ფრიად სასაცილო სიტუაციაა, სატირალი რომ არ იყოს… საბოლოო ჯამში არც ეს გამოცდა აღმოჩნდა ჩაუბარებელი, მაგრამ ჩემი ნერვები შეიწირა სანაცვლოდ 🙂

ჰო, მინდა აღვნიშნო, რომ საშინელი წიგნით გვასწავლეს, ეს კი ცალკე ისტორიაა…

1.02.2013

მიკრობიოლოგია… რნმ და დნმ ვირუსების ოჯახები და გვარები ნამდვილად გაგიმწარებთ ცხოვრებას, მაგრამ არ მოკვდებით, ამასაც გადაიტანთ. საერთო ჯამში ბევრი ტესტი გვქონდა, მაგრამ დავძლიეთ 🙂 . როცა პროპედევტიკა ჩაბარებული გაქვს, მიკროზე წუწუნი ნამდვილად არც ღირს და ცოტათი უნამუსობაცაა. 😀

4.02.2013

4 თებერვალი: დეკემბერ-იანვრის სანატრელი თარიღი. როცა ბოლო გამოცდა ქირურგია გაქვს, სადაც არავინ იჭრება ამ სიტყვების პირდაპირი მნიშვნელობით, სანერვიულოც ნაკლებია… ასე რომ, სიმღერით ჩავაბარე ქირურგია და იმედი მაქვს, მეორე სემესტრშიც მექნება გივი კორკელიას ხილვის ბედნერება კვირაში ერთხელ და ცოტა პოზიტივით დატვირთვა…

აბა რა გითხრათ. პოსტად ადვილად იკითხება, მაგრამ  იმდენად დიდი შრომა დამჭირდა ყველა საგნის ჩასაბარებლად, რომ ცოტა მეუცნაურება, ასე ერთ პოსტში რომ მოვაქციე.

იმის შემდეგ, რაც მთელი იანვარი გავათენე, ცოტათი კი შემერყა იმის იმედი და სურვილი, ექიმი ვიყო, მაგრამ, მეორე მხრივ, ასეთი ბარიერები იმის შეგრძნებასაც გიჩენს, რომ მეტი შეგიძლია და უფრო მეტი გაქვს საკუთარი თავისგან მოსათხოვი. განსაკუთრებით მაშინ, როცა ისეთი მეგობრები გყავს,  სკაიპით ღამის თენება რომ არ ეზარებათ შენთან ერთად და გამხნევება თუ არა, ცოტა გამოფხიზლება და ნერვების მოშლა მაინც გამოსდით 😀 …

ჩემი არდადეგები ბოლოსკენ მიდის და მიუხედავად იმისა, რომ დასვენება არ მეყო, უნდა ვაღიარო, ცოტა მომწყინდა სამედიცინო ლიტერატურის გარეშე…

იმედია, მეორე სემესტრის გამოცდებამდეც მივაღწევ და იქიდანაც მოგართმევთ პოსტს.  მომავალ შეხვედრამდე.

.

გამოცდები სამედიცინოში N 2


ჩემს ადგილზე….

რას გააკეთებდა სხვა, ჩემს ადგილზე რომ იყოს?

ალბათ გაუხარდებოდა ყველა გამოცდის ჩაბარება და დაისვენებდა.

სამედიცინოს გამოცდები მართლაც ძალას გაცლის. ალბათ სხვაგან არსად არაა ამდენი უაზრო, არასაჭირო კათედრა, სწერვა ლექტორები და ძიძგილაობა lvl 99999…

მაშ ასე: ბიოქიმიის კათედრაზე უმეტესად ცხოვრება ეზარებათ. მარგველანის ხალხი ალბათ გამიგებს, რას ნიშნავს რეპლიკა “ამას ჩემი მეზობელი პიანისტკაც გაიგებდა…”.  და მერე იწყება საწყალი ნახშირბადისა და წყალბადის იონების სევდიანი ისტორია, რომელიც რაღაცით გავს სიზიფეს ამბავს. აი ქალბატონ ზოიას რაც შეეხება, მთელი სემესტრი დებილი ვეგონე მგონი. ისე, თბილი ქალია ძალიან.
ტოპანატომია: აქ ჯანდიერი ელის ხალხს სკალპელებით და მომჭერებით ხელში და ვაი მას, ვინც სკალპელსა და კოხერის მომჭერს ვერ გაარჩევს 🙂  მე თუ მკითხავთ, ტოპი საკმაოდ რთული საგანია, მით უმეტეს, თუ საბაზისო ანატომია არ იცი კარგად, მაგრამ თუ ქირურგობა გინდა, ესეც უნდა დაძლიო. მე მინდა საჯაროდ განვაცხადო, რომ არ მინდა, ქირურგი ვიყო და არ მომინდება არასდროს. 🙂მიკრობიოლოგია: აქ თვალს მოგჭრით გონოკოკები, სტაფილოკოკები, “მიკროსკოპთა სიმრავლე” … პედაგოგი კარგი შემხვდა წელს, ვერაფერს ვიტყვი, ზედმეტი პრობლემებიც არავის შექმნია ამ კათედრაზე, როგორც ვიცი…

ფიზიოლოგია: ჩემი საყვარელი საგანია. ქალბატონი ირინას, კათედრის გამგის ლექციებს არ სჯობს არაფერი. თუმცა აქ თუ არ იშრომე, ისე არაფერი გამოვა :). ფრიად საჭირო საგანია, ასე რომ თუ პირველკურსელი ხარ, მიაქციე ყურადღება ფიზიოს :).

ესეც ბელასა და მისი წითელი პომადისადმი მიძღვნილი რეჯი
ესეც ბელასა და მისი წითელი პომადისადმი მიძღვნილი რეჯი

ბიოეთიკა: ოოო, ეს თქვენი თვალით უნდა ნახოთ. თუ თქვენ აქამდე ბელა მამულაშვილზე არაფერი გაგიგიათ, ბედნიერი ადამინი ბრძანდებით. ბელა ალფა და ომეგაა ბიოეთიკის დარგში მთელს საქართველოში. ერთადერთი სპეციალისტი და მონოპოლისტი. ქალი, რომელსაც სტუდენტის აზრი ფეხებზე ჰკიდია და სტუდენტიც დაიკიდებდა მისას, ასეთი უხეში, უტაქტო და უაზრო გამოვლინებები რომ არ აწუხებდეს ბიოეთიკის მეცნიერებათა დოქტორს. თუ დამიჯერებთ, ამ საგანმა უფრო მეტი პრობლემა შეუქმნა სტუდენტებს, ვიდრე ფიზიომ, ტოპმა და ბიოქიმიამ ერთად… და საერთოდაც, ქალბატონ ბელას ეთიკის ნორმების გადახედვა და საკუთარი წიგნის კაი გემოზე დარედაქტირება არ აწყენდა. საგანიც გაცილებით საინტერესო იქნებოდა, ბელა პრიორიტეტებს თუ გადახედავს…

საოჯახო მედიცინა საერთოდ რისთვის არსებობს სამედიცინოში, ამიხსენით ვინმემ, თუ იცით….

საგანგებო: ოო აქ არ მოიწყენთ: ატომური ბომბები, ქიმიური იარაღი და რაც მთავარია, პირველი დახმარება და ბატონი კობა :))) ადამიანი ხოხმა 🙂 მთელ ჯგუფს დედლები გვეძახა წელს, ამისთანა ბიჭები ვის დაუთმეთ ჯგუფშიო.  🙂 .

ბატონი კობას აზრით, საქმე კეთდება 2 წესით: მთვრალი მაიმუნის და კაცური. თუ ნახვევი ცუდადაა დადებული, ესე იგი აქ მთვრალი მაიმუნია გარეული და ხარვეზი სასწრაფოდ უნდა აღმოიფხვრას. 🙂 კობამ გვასწავლა ნახვევის დადება, ყბის გახსნა, გულის მასაჟი და ბევრი საჭირო რამ, თან 2 ლექცია იმდენი გვაცინა, რომ მელატონინის საკმარისი დოზაც გამოგვაყოლა 🙂

როგორც იქნა, ჩავამთავრე მეორე კურსი და მიხაროდეს, თუ მეწყინოს, ვეღარ ვიგებ. იმდენად საშინელი მესამე კურსი მელოდება, ალბათ მოვკვდები, მაგრამ იქიდანაც ვეცდები, მოგიყვეთ ხოლმე ახალი ამბები 🙂 .

შემდეგ პოსტამდე 🙂