ხოდა, ისევ უპატრონო წერილებიდან


როგორ გამოვიცვალეთ… როგორი სხვანაირები გავხდით…

აი ახლა, ამწუთას მივხვდი, რომ სხვები ვართ ჩვენი თავებისთვის,ერთმანეთისთვის… მივხვდი და მეწყინა ?…

არ მწყენია… არც გამხარებია…

ალბათ, ასეც უნდა ყოფილიყო, ალბათ, ასეცაა საჭირო…

რაღაც ჩამწყდა გულის შორეულ კუნჭულში…

არასდროს მჯეროდა, რომ ადამიანები იცვლებიან. როგორ უნდა იყო ხვალ სხვა, თუკი დღეს შენ შენ ხარ…

ხვალამდე როგორ გახდები სხვა, ის სხვა…

როგორ შეიძლება სითბო გაქრეს შენი სახიდან, შენი ხასიათიდან…

არ შეიძლება…

როცა ეს ყველაფერი გავიაზრე, რაღაც მომენატრა… ის ძველი რამოდენიმე წუთი მომენატრა…

ის თბილი წუთები… ა

რა, წუთები კი არა, შენ მომენატრე იმ წუთებიდან, შენ მომაკლდი უცებ…

და რა… ალბათ, არაფერი მეტი…

შენ კი, ალბათ, მეხსიერება გღალატობს…

…. …… …..

“მე გაგეცლები, თუკი ასე გსურს…

აბა სხვა რაში მქონია ბედი..

მარტოობისგან გაჩენილ უბსკრულს

რა ამოავსებს ოცნების მეტი….”

……………………………………

მე სხვანაირი სიყვარული არ შემიძლია… როცა შენ არ ხარ , მე მხოლოდ ეს წუთები მრჩება… მე ეს წუთები მიყვარს…

……………………

ეს ამინდიც….

Advertisements

2 thoughts on “ხოდა, ისევ უპატრონო წერილებიდან

დატოვე კომენტარი:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s